Friday, January 30, 2015

Η πιο σκοτεινή μυστική σου αδυναμία,το πιο ισχυρό σου όπλο

Once you start facing your insecurities,weaknesses and fears,you will realize how strong you are.
There are no weak people,you're not weak. At all .
You're just terrified,surrounded by that ''one thing'' .
You have never tried much . You know how to complain about any " living " problem,
don't you?
But have you ever really thought how to get over it, for real ?

Monday, January 19, 2015

Μπλε όνειρα

Και ξαφνικά,βρίσκομαι να επιπλέω,να πνίγομαι και να προσπαθώ να βγω από όλη αυτή την πίεση,την πίεση του νερού,μα και του αέρα,κάπου που βρέθηκα για πρώτη φορά,κάπου που τίποτα είναι λογικό,κάπου που η λογική μπερδεύεται. Μ’αρέσει αυτή η αίσθηση,η αίσθηση της παράνοιας,η αίσθηση που μπορείς να συνθέσεις,να δημιουργήσεις. Χωρίς λογική,χωρίς εμπόδια,το μυαλό δρα ελεύθερα και ανοιχτά. Παράλληλα,το μέρος θυμίζει έρωτα,πληγωμένες καρδιές,ανεκπλήρωτες επιθυμίες. Η πυκνότητα των αναμνήσεων μεταμφιεσμένες σε πνεύματα,ψυχές… Μου επιτέθονταί μαζί με τον καπνό των επιθυμιών,με αποπαίρνουν και νιώθω ακόμα πιο ευάλωτη. Μα η διήγερση με παίρνει ακόμα πιο κάτω,ακόμα πιο βαθιά. Ίσως να μου αρέσει αυτή η σύγχυση,ίσως να την απολαμβάνω,ίσως να μην είναι τόσο κακό τελικά να χάνεσαι σε όνειρα . 

Ταξίδι ψυχής,σώματος και νου

" Πάρε με μαζί σου,φόρτωσε με πάνω σου,φόρεσε με σαν να είμαι το αγαπημένο σου άρωμα και ας αρχίσουμε το μακρινότερο ταξίδι. Κι αν στην αρχή σε βαραίνω,σε πονάω,άντεξε με,απλά κράτα με και κρατώντας,συνηθίζοντας,ο πόνος θα φύγει,το βάρος θα απαλύνει,θα είμαστε πλέων ένα,αγάπη μου.
Από την ψυχή,ως το σώμα,απ’το σώμα ως την ψυχή. Ας πιούμε σ’αυτό,ας πιούμε στην ένωση μας. Διανύοντας χιλιόμετρα,ας περπατήσουμε πνευματικά,μα και σωματικά. Μεθυσμένοι,ας ανεβούμε τα σκαλοπάτια της απελευθέρωσης, μεθυσμένοι ας βρούμε την γη της Επαγγελίας . Εκεί που η ευτυχία δεν έχει όρια,ούτε τελειωμό. 
Κάθε βήμα μας δυναμώνει,το ταξίδι,μας ολοκληρώνει… Ίσως να έχει τελειωμό,ίσως να είναι ατέλειωτο,ίσως κουραστικό,ίσως να παραμένει αδίψαστο. Αχόρταγο “

I step into my mind,I’m lost in my thoughts

Η αγαπημένη της ιδιότητα,να ξεφεύγει από τον κόσμο,να κάνει την αγαπημένη της απόδραση. Ίσως μόνο αυτή μπορούσε,να ξεφεύγει από την πραγματικότητα, να προχωράει,να βλέπει που πάει,μα στο μυαλό της να είναι σε άλλη διάσταση. Ένιωθε τις σκέψεις τις να παίρνουν αέρινη μορφή. Τα μάτια της έβλεπαν γύρω της,μα η αλήθεια ήταν ότι δεν αισθανόταν αυτά που έβλεπε,μα ο εγκέφαλος κατακτούσε την όψη της,έβλεπε αυτά που σκεφτόταν,παράξενο… Μα μοναδικό.
Το έκανε συχνά,άθελα της,γλιστρούσε σιγά σιγά στον κόσμο των αισθήσεων και των σκέψεων. Ήταν ολομόναχη,μα ήταν ο,τι καλύτερο,μόνο σε αυτή την περίπτωση. Μεταφερόταν στο μυαλό της,έβλεπε πιο καθαρά η συνείδηση της,χωρίς να έχει την αίσθηση της ώρας,χανόταν και πάλι στον κόσμο της. Πάντα "

The Loss

Είχε αρχίσει να λιώνει.
Είχε αρχίσει να νιώθει ένα με την φλόγα που έρεε στο αίμα της.
 Ήταν στο γνωστό μέρος και πάλι.. Κάπου που είχαν αρχίσει να συρρικνώνονται τα νέφη,εκεί που δυσπιστούσαν τα ουράνια και κυρίευε το γκρι.
Γνωστή τοποθεσία,ένα μέρος που σύχναζε στις σκοτεινές της μέρες.
Σκάλιζε το χώμα,προσπαθώντας να βρει ίχνη Άνοιξης.
Η Άνοιξη είχε χαθεί.
Πουθενά στον χάρτη της. Έχασε ακόμη ένα προσόν,την τελευταία της όαση.
Έχασε την ιδιότητά της,την μοναδικότητα της Άνοιξης.
Όσο έσκαβε στο ήδη υγρό ξερόχωμα και καταριόταν την τύχη της,τόσο ξεσπούσαν τα νερά,
οι ανεμοθύελλες, η οργή.
Παγιδευμένη στις πηγές του κακού,ζητά λύτρωση.
Με την βοήθεια της κακοκαιρίας,στο άγονο έδαφος γεννιόνταν ελπίδες απελευθέρωσης.
Πίσω απο το φως όμως,κρύβεται το σκοτάδι,κι αν δεν συνηθίσεις στις σκιές,οι αρετές δεν σου είναι ποτέ αρκετές.