Tuesday, September 22, 2015

The giveaway

Πάει,μας τελείωσε και αυτό... Ε λοιπόν,σήμερα έχω δώσει το είναι μου. Έχω 'ξεφορτωθεί΄ ένα κομμάτι μου και το παρέδωσα αλλού . Έχω δώσει τον λόγο μου,την όποιαδήποτε τιμή/αξιοπρέπειά μου και συνεχίζω.. Κάτι πολύτιμο για κάποιον πολύτιμο. Ίσως! Λοιπόν,όλα πάλλονται σε μια αβεβαιότητα,σε μια λευκή κλωστή που αναμένει το τελικό αποτέλεσμα.
Ειλικρινά,εχάθηκα.. Πάλε αλήθκεια δεν ξέρω τι παίζει... Εν το χάρισμα μου αλόπως να συγχίζουμαι,να κάμνω ανόητες κινήσεις τζαι να παραφέρομαι.. Ε ξέρεις τι.. Όντως επαρέδωσα,οτι είχα.. Τζαι που το παρέδωσα ; Στα παρελθοντικά υπάρχοντα μου,στα (τότε) παντοτινά μου.
Βλέπεις οι υποσχέσεις εν πολλή κουβέντα,εν αννίεις το στόμα σου τζαι πετάσσεις θκιο-τρεις μ@λακ*ες να περνά οι ώρα. Ό,τι στην ευχή εξιστόμισα τότε,εννούσα το... Καλό ή κακό.
Ίσως εν τζαι που τα λλία καλά μου! Μπορεί τζαι όι,μπορεί να μιλώ απλά πολλά τζαι να κουράζεσαι το πολλύ μπλα μπλα... Ντα όπως το πάρει ο καθένας.
Το κύμα της αναπροσαρμογής παλεύει να αγγίξει τον βυθό μου. Μα ποιές προσαρμογές στους απροσάρμοστους,που να χτίσεις βάσεις σε γή συνεχώς ταραγμένη ; ..

Saturday, September 19, 2015

Όταν έχω εσένα/Άισμας

Φταίχτες τα μάτια σου,ζωή μου..
Φταίχτες για την απώλειά τους απ'την ζωή μου,ζωή μου.
Υπνωτισμένη με βρίσκεις μάτια μου και βρες μου γιατρειά..
Είναι γεγονός,τα μάτια ερωτεύεσαι... Τα μάτια αναζητάς,η οδός της ψυχής ως λεγάμενο.. Ψυχή μου!
Έπειτα,ερωτεύεσαι στιγμές,λόγια,πράξεις... 
Βασικά η φάση ούλλη ποιά ένει ; Εκόπηκες πελλέ,εν περνάς στον επόμενο γύρο... Ανεξεταστέος να το πώ ; Να τα δώκεις ξανά ούλλα Σεπτέβρη να το πω ;
 Η ληφθείσα απόφαση απο τον σύλλογο Συναισθημάτων&Υιοί,πάρθηκε.
Στάσιμος. 
Στάσιμος,λόγω ανικανότητας αντεπέδωσης του πιο απλού πραμάτος.
Ποιού πραμάτος ; ΤΟΛΜΗΣ,π*&ττιλίκη βασικά.
Άσε αρφούι,maybe the next subject is more successful to you anyhow.
Και βυθίζεσαι,δεν υπάρχουν παρελλειπόμενα... Είναι οι αναμνήσεις,η σύνδεση.. Η πιο όμορφη ανάγκη,απο το άτομό σου.. Η γλυκιά τύφλα που σε κάνει να αγνοείς ελαττώματα,τις μεγαλύτερες αμαρτίες,τις αθώες σου κοινωνικές 'στερήσεις' .. Γιατί ο δικός σου,σημένει τα πάααντα για σένα.
Εεεε ντα,μετά που την εξέγερση,έρκεται πάλε η θλίψη τζαι το γιατί,γυρίζεις πλευρό,κλέεις,τζοιμάσε... Την επόμενη μέρα ξυπνάς τζαι θκιαολίζεσαι γιατί είσαι so stupid in love.