Saturday, February 13, 2016

The confession of the addict

Θέλω να χαθώ,να χαθώ σε σύμπαν παράλληλο. Εξωτικό. ΣΙΧΑΘΗΚΑ, κι όμως,επιλέγω να είμαι σιχαμένος,πιο σιχαμένος απο εσάς. Επιλέγω να ταξιδέψω. Να χαθώ λίγο απο εσένα,κι εσένα,κι όλους σας.
Πουτ@να κοινωνία.
Φταις και 'συ. Φταίω και εγώ. 
Φταις. Γιατί μεγάλωσα σε πλαίσια ψευτιάς και υποκρισίας.
Φταις γιατί δεν με δέχεσαι,ΦΤΑΙΣ όσο φταίω αλλά είμαι αληθινός και πεθαίνω για σένα.
Με δηλητηρίασες με τις ψεύτικες σου υποσχέσεις. Τα ονειρά μου.
Ξέρεις,είμαι διαφορετικός αλλά ίδιος με σένα.ΕΠΙΛΕΓΩ να χάνομαι,δεν σας ανέχομαι.
Αργοπεθαίνω,μα δεν το αντιλαμβάνομαι. Καταστρέφομαι,με βλέπεις,βλέπεις την διασταλμένη μου κόρη και είσαι γεμάτη οίκτο.
Μα δεν ξέρεις. Ούτε θα το αντιληφθείς ποτέ.
Φταίω. Μα δεν θα το αντιληφθώ. Μέσα μου όμως είμαι ράκος. Απεγνωσμένος να σωθώ, για να σε αποφύγω,ψάχνω τις οπτασίες. Οάσεις υποσχόμενες,γεμάτες κατανόηση.
Αυτές είναι πιο ψεύτικες απο εσένα.
Μα δεν το αντιλαμβάνομαι.
Νομίζουν πως δεν έχω τον έλεγχο. Ξέρω τι κάνω. Δεν είμαι αλύτρωτος. Απλά το θέλω και το κάνω.
Να γλαρώνω,έτσι γουστάρω. Δεν είμαι σαν τους άλλους εγώ,ξέρω τι κάνω.
Όλα είναι εντάξει. Είμαι καλά. 
Μα η ζωή μου κατα διαόλου κυλάει. 
Ε,γουστάρω. Απλό.
- Τον έβλεπα καθημερινώς,ναι να κυλάει προς τα δίχτυα του σκότους. Τα μάτια και το βλέμμα του ήταν γεμάτα μίσος,απέχθεια. Ήταν ένας περήφανος άνθρωπος,μα βυθισμένος σε ένα κόσμο αλλόκοτο. Δυσνόητο. Η πίεση που δεχόταν για να αποσυρθεί απο τις κακουχίες,τον έσπρωχνε ακόμα πιο κοντά σε αυτές.
" Δεν με καταλαβαίνουν,κανείς."
Έψαχνε για την ουσία της ζωής ,μα έπεζε με λάθος χαρτιά και λάθος συμπαίχτες. Κάπου χάθηκες,κάπου μπέρδεψες τις οδηγίες του παιχνιδιού.
Ήθελες να αλλάξεις τον κόσμο κάποτε,θυμάμαι. Μα κατάντησες να αλλοιώνεις τα σωθικά σου,να τα λιώνεις ψυχοσωματικά. Είσαι νέος,αντιπροσωπεύεις την μελλοντική κοινωνία. Αυτή που μίσησες,αυτή που σε'σπρωξε στην επίγειά σου κόλαση.
Μπορείς. Μπορείς να κάνεις πολλά. Να θέλεις όμως,παρακαλώ.
Να θέλεις να γυρίσεις πίσω και εμείς εδώ,πιστοί βοηθοί σου.