Tuesday, March 22, 2016

I think if you found him,that even you would know that he's mine

Τραντάζεις την ροή των σκέψεών μου. Ρημάζεις την όποια ηθική μου.
Κάνοντας τι ; Υπάρχωντας.
Έτσι αγαπώ,αλόγιστα..Έτσι σ'αγάπησα. Ακανόνιστα.
Μόνο που άργησες να μ'ερωτευτείς. Κολακευμένος απ'το αθώο "κόλλημα" μου για σένα,βλέπωντας την ομορφιά του να σε νοιάζεται κάποιος ειλικρινά,είπες να μ'ερωτευτείς και εσύ. Συνάλλαγμα ;
Άργησες όμως. Γιατί απο τότε,δυό χειμώνες πριν, τo κόλλημα έχει επεκταθεί σε κάθε γωνιά του σώματος και του νού. Σε πρόλαβα. Γίνεται ανεξέλεγχτο, μαζί του και εγώ.
Ανεξέλεγχτη εώς και σήμερα,δυό χειμώνες και μισή άνοιξη μετά,δηλώνω ένοχη. Απροσάρμοστη για δίχτυα του έρωτα. Δεν δένομαι με ανθρώπους.
Μα εσύ μ'έδεσες και με φυλάκισες στα δεσμά σου. Κάθε τόσο μ'αφήνεις,παρεκτρέπομαι,γυρίζω να φυλακιστώ πάλι,μα δεσμεύεσαι με τον εαυτό σου σφιχτά και φεύγω πάλι για τα ξένα.
Έχουνε περάσει 730 μέρες και κάτι,παρόλα αυτά όποτε γυρίζεις πίσω σε μένα εγώ σ'ακολουθώ κι ας είναι να μ'αφήσεις ξανά.
Μόλις ένιωσα την απουσία σου ανήμερα του καλοκαιριού,υπέφερα,παραλογούσα,υπήρξα ανήθικη και ίσως σε έχω προδώσει. Σε χρειαζόμουν,έλειπες.
Μ'άφησες απ'έξω έστω κι αν έβρεχε.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ,που μου έμαθες οτι δεν σε χρειάζομαι για να επιβιώνω,για να ευτυχώ.
Ευχαριστώ που πέθαινα σε κάθε γιατί.
Σε ευγνωμονώ που με πλήγωσες,αγαπώντας με. Έμαθα λοιπόν να σ'αγαπώ γιατί έτσι γουστάρω.
Χωρίς παρακάλια,χωρίς να περιμένω τίποτα απο σένα. Να σ'αγαπώ γιατί με ισορροπεί,χωρίς γκρίνιες και υστερίες.
Ανιδιοτελής αγάπη ονομάζεται και την έπαθα μαζί σου.