Monday, June 19, 2017

Who knows

Χαρά μου! Χάνεσαι,έρχεσαι-φεύγεις. Απρόσκλητη μπένεις-βγένεις μα κακία δε θα σου κρατούσα ποτέ. Ζωή μου,έχω απηυδήσει με σένανε. Μα δεν θα'θελα να χαθούμε. Θέλω να προσπαθήσουμε,να χτίσουμε. Ας είναι και φτωχικό,Ζωή μου,θέλω να με ακούς.
 Δεν είναι εφικτό. Δεν ξέρω αν θα μ'άρεσε κιόλας,ίσως σε βαριόμουνα και ίσως το δάκρυ μου να'ταν πιο βαρύ.Συγγνώμη καλή μου,είσαι το πολύτιμοτερο δώρο. 
Συγγνώμη κύριοι! Ο άνθρωπος γεννήθηκε αχόρταγος και άπληστος,αλλιώς θα'μασταν Θεοί. 
Κύριοι και Θεοί: Eγώ,η Ζωή μου και οι Δικές τους απολογούμαστε για αυτό και άλλα πολλά. Πιστεύουμε σε σας. Καμιά φορά σας καλούμε για καταστάσεις άμεσης ανάγκης. Τιμωρήστε μας γιαυτό,το ζητώ εγώ και η Δική μου,για δικαιοσύνη. Θα'θελα να ήμασταν περισσότερο δεμένοι ή και δεσμευμένοι,αλλά είμαι άνθρωπος,θνητός. Ξέρεις,δεν θες εξηγήσεις.
Θέλουν οι θνητοί όμως. 
Ίσως η γη έχει μολυνθεί απο ένα ξόρκι που έχουμε φτιάξει οι ίδιοι,είναι σαν μια ουσία που παγιδεύτηκε στον αέρα και ξαφνικά αναπνέοντάς την νιώθουμε μικροί θεοί. Φυσικά,καταφέρνουμε τα ακατόρθωτα συνάνθρωπε. Η μαγεία όμως λέγετε πως έρχετε με μια τιμή,που άκουσα πως πληρώνεται ακριβά. Η ουσία αυτή,σε κάνει να ξεχνάς τι είσαι και γιατί ήρθες στην γη αυτή. Γεννιέσαι κυβερνήτης,θέλοντας να κατακτήσεις ψυχές και άψυχα. Μέσα στην ζάλη σου θνητέ,σου διαφεύγει η φύση σου. Συγχυσμένο σε βρίσκω,γιατί στον καθρέφτη σου βλέπεις μια υπερδύναμη οπτασία,ενώ χωρίς την παρουσία του μοιάζεις και είσαι σαν κι εμένα και όλους τους άλλους που θεωρείς κατακτήσεις σου. Απίστευτο ; 

Friday, March 24, 2017

Find It,or plant It.

Βρίσκω τον εαυτό μου να περιτριγυρίζεται απο ανθούς. Καλύπτουν όλες τις γωνιές του σώματός μου. Χωρίς όποιαδήποτε αφή,με αγκαλιάζουν και μου χαρίζουν την ευωδία τους. Βλέπω τον εαυτό μου να χορεύει στα ποίκιλα χρώματα τους,υμνώ και λαμβάνω μέρος στην παρούσα τελετή και ακρόαση. Στέλνω τις ευχαριστίες μου και ζητώ άφεση απ΄τις παρορμητικές δονήσεις του Σκότους. Ζητώ δύναμη για να μπορώ να επεκτήνω και να δώσω ζωή στους  ανθούς μου. Ζητώ συγχώρεση για όσες φορές δεν ήμουν ικανή να τα δοξάσω με αποτέλεσμα την καταστολή τους. Για όλες τις φορές που έγινα άπληστος και ζήλεψα ξένα στολίδια. Οι ανθοί μου έχουν φτιαχτεί για μένα,δεν μοιάζουν με άλλο φυτό,κανένα. Υπάρχουν για να εκπροσωπούν και να δρουν αφοσιωμένα,πλήρως,για τα όντα τα απελευθερωμένα.
Για Εμένα,για Εσένα και για Αυτόν.|
Γι'αυτό υπάρχουν.
Οι ανθοί μου,οι δικοί μου, θέλουν εμένα,εσένα και αυτόν.
Μας οδεύουν. Οι δικοί μου. Οι δικοί σου και οι δικοί του. 

Προσκάλεσέ τα, αντιλήφθου τα, εναγκάλισέ τα.

Early twenties

.. Κι όμως,δεν υποστηρίζω τους ανθρώπους που βασίζονται σε ένα " έτερον ήμισυ " που εύχονται να είναι ο κάθε άνθρωπος που έρχεται στην ζωή τους,ολοκληρώνοντάς τους και εκπληρώνοντας το ήμισυ που που πιστεύουν οτι τους λείπει. Υποστηρίζω τον άνθρωπο που πληρεί,που σκορπά την αγάπη γιατί έτσι μεγαλώνει,γιατί έτσι νιώθει,χωρίς ανταλλάγματα. Η εκτόξευση αγάπης που βλέπω είναι σαν να'ναι βροχή που η Γη δέχεται για να συνεχίσει να λειτουργεί και να παρέχει ζωή σε άλλα όντα και μη. Υποστηρίζω στα μεγαλεία Αυτής. Είναι που λες μια μικρή θεά στην οποία εγώ προσεύχομαι μαθαίνω και ταυτίζομαι. Δεν επιλέγω πρόσωπα και ψυχές να μοιραστώ τα ανεκπλήρωτα κομμάτια του εαυτού μου. Επιλέγω να δίνομαι έτσι,με τις πληγές,τα ζόρια μου και την θέληση να γίνομαι πάντα καλύτερος για τους ανθρώπους μου και κυρίως εμένα. Την ονομάζω εκπαιδεύτριά μου,το πιο αθώο και Άγιο προτυπό μου. Καθ'οδόν εμφανίζεται αυτός. Η αποστολή που έχω δεχτεί απο Εκείνη,ένα ακόμη δημιούργημά της. Η μινιατούρα της Αγάπης Μου,η οποία λάμπει και εκπέμπει ζωή. Πάντα.
Στην συνέχεια,εισβάλλει και σπάζει τα δεσμά μου και με περικυκλώνει με τα δικά του δεσμά,που είναι σχεδόν αδέσμευτα. Δεν είμαι φυλακισμένη,είμαι οριακά προστατευμένη. Δεν έχω σκλαβωθεί στα Δίκτυα Του,δεν σέρνομαι , ούτε ζητώ απελπισμένα τα χάδια και την στοργή του. Εκτοξεύει την Αγάπη του σε Μένα,χωρίς να το αιτούμαι. Γεμίζει την αύρα μου φως με τα βέλη του. Γιατί μπορέι και θέλει. Ειναι Αυτή η Μινιατούρα της Αγάπης Μου. 
Ένα μικρό είδωλο ακόμη.

Friday, February 24, 2017

Πόσα κανόνια,πόσοι τείχη. Βομβάρδιζε έτσι που λές,βομβάρδιζε ανθρώπους,να ανοιχτούν και να μπορέσουν να δουν τι υπάρχει πίσω απ'τον τείχο "ασφαλείας" που τους περιτριγύριζε. Είναι δύσκολο να αφήσεις την άνετη ζώνη που σου έχει οριστεί εως η κατάλληλη. Σχεδόν απίθανο να ταξιδέψεις σε μέρη άγνωστα να τα νιώσεις,γιατί στο χωριό σου έτσι σε μάθαν,να ζείς κάτω απο τεράστια κάγκελα τα οποία ονομάζουν σαν σύνορα. Τα σύνορα μεταξύ καλού και κακού. Έξω απ'τα σύνορα αγαπητέ συγχωριανέ,υπάρχουν μοχθηρά πράματα! Πράματα που δεν ξέρουμε. Πράματα που δεν ξέρουμε,που δεν πρέπει ποτέ να μάθουμε. Γιατί πρέπει να παραμείνουμε ανίδεοι,για το καλό μας. Πάντα. Ό,τι δεν γνωρίζουμε είναι διαβολικό και παράλογο. Γι'αυτό,μείνε να οργώνεις τα χωράφια σου να κοιμάσαι ήσυχος και άσε μας εμάς που έχουμε βγεί απ'τα σύνορα και τι πάθαμε. Σε προσέχουμε εμείς πολίτη.
Επιτεθόταν στα θύματα αυτά που εκτελούσαν τις οδηγίες και συνταγές των σοφών και σπουδασμένων ανθρώπων. Σημάδευε τους αδύναμους,να τους ενδυναμώσει,πού ξέρεις ίσως κατάφερνε ποτέ να ρίξει τα τείχη,να ξεκλειδώσει την όραση και τα αυτιά τους, που ήταν ξεκάθαρα βουλωμένα απ'τα λόγια Τους. Βλέπεις όμως οι μάχες,θέλουν στρατό ολόκληρο,ο στρατιώτης που στέκεται μόνος μπροστά σε μυρριάδες,τρελός φαίνεται.

Sunday, February 19, 2017

Rising again

"You know her waves,her very mad days and yet you're there,where you were from the very start. You could never leave her cause no other existence would ever had the same affect on you as she does. You're extremely bonded to her,you get to enjoy her serenity calls when she's calm. Insanely beautiful,miraculous."
Love me as much as I love her. Fall for this,as I've fallen a trillion times for her. Unwrap and discover my unstoppable storms. Let your light into me. Get me going numb,perhaps forever.. So,mark me,shoot.

Tuesday, January 10, 2017

A trip with the wind,said Love.

Είχε οδηγηθεί στον αγαπημένο της λόφο. Καθόταν ψηλά και τα τοξικά ήταν χιλιάδες πόδια χαμηλά,ευτυχώς. Ήταν ιδιαίτερη η παρέα της,όπως ο κυανόλευκος ουρανός χρωματισμένος με χιλιάδων μορφών σύννεφα. Ήταν ιδιαίτερο το σκηνικό,να χαρίζει ο Ύψιστος το χρώμα και την γαλήνη του στην θάλασσα. Αγαπημένος ο συνδυασμός, τα ονόμαζε ανεκτίμητης αξίας πλούτη.
 Αφενόταν στις μελωδίες τους,οι οποίες της ταξίδευαν το πνεύμα μετατρέποντας το σώμα της σε ένα άυλο σώμα. Η κίνηση του νέου σώματός της,περνούσε μέσα απ'το έδαφος,στα έγκατα της Γης και έμοιαζε σαν Δοξασμένη Άνοιξη κατά την Αναγέννησή της. Εκρυγνόταν στα κύμματα τα οποία την ξεναγούσαν σε βυθούς πρωτόγνωρους. Μυστήρια η Κυρία,μα κάλπαζε με θαυμασμό.
Ξετυλίγονται οι άυλοι στις ύλες. Ενώνονται τα πνεύματα,συνουσιάζονται άφοβα. Γιορτάζει η φύση καθημερινώς και είναι ευπρόσδεκτη στις ξεναγήσεις.