Friday, February 24, 2017

Πόσα κανόνια,πόσοι τείχη. Βομβάρδιζε έτσι που λές,βομβάρδιζε ανθρώπους,να ανοιχτούν και να μπορέσουν να δουν τι υπάρχει πίσω απ'τον τείχο "ασφαλείας" που τους περιτριγύριζε. Είναι δύσκολο να αφήσεις την άνετη ζώνη που σου έχει οριστεί εως η κατάλληλη. Σχεδόν απίθανο να ταξιδέψεις σε μέρη άγνωστα να τα νιώσεις,γιατί στο χωριό σου έτσι σε μάθαν,να ζείς κάτω απο τεράστια κάγκελα τα οποία ονομάζουν σαν σύνορα. Τα σύνορα μεταξύ καλού και κακού. Έξω απ'τα σύνορα αγαπητέ συγχωριανέ,υπάρχουν μοχθηρά πράματα! Πράματα που δεν ξέρουμε. Πράματα που δεν ξέρουμε,που δεν πρέπει ποτέ να μάθουμε. Γιατί πρέπει να παραμείνουμε ανίδεοι,για το καλό μας. Πάντα. Ό,τι δεν γνωρίζουμε είναι διαβολικό και παράλογο. Γι'αυτό,μείνε να οργώνεις τα χωράφια σου να κοιμάσαι ήσυχος και άσε μας εμάς που έχουμε βγεί απ'τα σύνορα και τι πάθαμε. Σε προσέχουμε εμείς πολίτη.
Επιτεθόταν στα θύματα αυτά που εκτελούσαν τις οδηγίες και συνταγές των σοφών και σπουδασμένων ανθρώπων. Σημάδευε τους αδύναμους,να τους ενδυναμώσει,πού ξέρεις ίσως κατάφερνε ποτέ να ρίξει τα τείχη,να ξεκλειδώσει την όραση και τα αυτιά τους, που ήταν ξεκάθαρα βουλωμένα απ'τα λόγια Τους. Βλέπεις όμως οι μάχες,θέλουν στρατό ολόκληρο,ο στρατιώτης που στέκεται μόνος μπροστά σε μυρριάδες,τρελός φαίνεται.